Terug naar het overzicht

Verrassing voor jubilerende stadsbeiaardier

Gistermiddag om vijf uur werd onze stadsbeiaardier Christiaan Winter verrast tijdens zijn live spel op het carillon van de Waagtoren: “Ik was gevraagd om ter ere van een huwelijk later te komen spelen dan ik normaal doe op de woensdag. En braaf als ik ben, zat ik daar lekker bruidsmarsen te spelen, toen er opeens iets blauws naar boven kwam door het luik achter mij. Het was onze nieuwe burgemeester mét ambtsketen!
Toen bleek dat er helemaal geen huwelijk was en dat mijn rooster was aangepast aan dat van de burgemeester zodat zij mij een bloemetje kon komen brengen. Ik was al van plan om haar een keer naar boven te halen, maar dat is nu dus vanzelf gebeurd. Een heel prettige kennismaking! Ik vind het een Leuk mens, ik kan niet anders zeggen!”

Alkmaar heeft al sinds 1541 officieel een stadsbeiaardier en sinds 12,5 jaar is dat Christiaan Winter. Hij was de afgelopen dagen al in het regionale nieuws vanwege dit jubileum. Gisteren, op 1 september, was hij precies 12,5 jaar in dienst bij de gemeente Alkmaar in deze functie: “Ik was destijds net een jaar afgestudeerd als beiaardier. Meestal begin je dan eerst met vervangen en dan hoop dat er ergens een baantje vrij komt. Net toen ik de moed begon op te geven en het idee kreeg dat deze carrière aan mij voorbij zou gaan, kwam de baan in Alkmaar voorbij. En die heb ik gekregen. Dat kwam prachtig uit want ik woon in Zaandam. Mijn werk als kerkmusicus van de Oude Kerk in Amsterdam heb ik er nog een tijdje naast gedaan maar daar ben ik drie jaar geleden mee gestopt. Verder geef ik nog één dag in de week les op de beiaardschool in Amersfoort.”

Liever Alkmaar dan New York?

In een interview met Alkmaar Centraal vertelde Christiaan dat hij liever op een carillon in Alkmaar speelt dan op het grootste carillon van de wereld in New York, waar hij ook al eens op mocht spelen. En wij waren natuurlijk nieuwsgierig naar de uitleg, die overigens heel duidelijk is: “Dat instrument heeft enorme klokken, de grootste weegt maar liefst 18 ton! Het is gewoon te groot om er lekker op de kunnen spelen. Vergelijk het maar met auto’s. Een Mercedes is leuk, maar om nou in een vrachtwagen te gaan rijden… En dat gevoel had ik in New York. Daar moest ik voortdurend heen en weer schuiven over die bank om erbij te kunnen. Ja, inderdaad: quatre mains zou beter zijn maar zelfs six mains (zes handen) zou daar makkelijk kunnen.”

Nieuwe melodieën

Toevallig voorzag Christiaan eerder deze week, samen met stadsuurwerkmaker Boris Stiensma, het carillon van de Waagtoren van nieuwe melodieën voor het automatische spel. Elk hele uur is daar nu het Adagio te horen uit de Triosonate D-Dur van Johann Adolf Hasse, om kwart over hoor je More Palatino van Jan Pieterszoon Sweelinck, op het halve uur wordt een eigen melodie van Christiaan Winter gespeeld die hij speciaal componeerde voor de Alkmaar Cultuurprijs en ook om kwart voor het hele uur hoor je een ringtone van zijn hand.

“De keuze voor de uurmelodie berust trouwens op een misverstand,” licht Christiaan nog even toe. Op zoek naar een componist die 250 jaar geleden was geboren, kwam ik uit bij een zekere Hassé. En toen ik mijn bewerking van het muziekstuk klaar had, bleek het niet van deze Hassé te zijn maar van een bijna-naamgenoot: Hasse. Die keuze slaat dus eigenlijk nergens op, maar het is wel een stukkie dat goed klinkt op de automaat. En omdat het
nog steeds het Sweelinckjaar is (je weet wel die man die vroeger op het briefje van 25 gulden stond, zit er ook een fragmentje bij uit zijn oeuvre. De Tune voor de Alkmaar Cultuurprijs heb ik op verzoek van die organisatie gecomponeerd. Deze bewerking klonk vorig jaar ook over Alkmaar, maar toen ging de uitreiking van de Cultuurprijs om bekende redenen niet door.”

Meer over de carillons

Lees meer over onze stadsbeiaardier en de carillons en bekijk de actuele speellijsten.
Tip: Beluister ook de podcast ‘De lange lont’ van Streekstad Centraal, waar Christiaan te gast was.